Muskus- en beverratten

Melden van een muskusrat

Het melden van de aanwezigheid van muskusratten door boeren, burgers en buitenlui is het grootste deel van het jaar van belang. In de maanden maart, april, september en oktober heeft melding geen zin omdat de ratten dan op trektocht zijn en zich verspreiden over grote afstanden. Alleen als in deze periode muskusratten regelmatig op dezelfde plaats met voedsel in de bek zwemmen of duiken, wordt melding op prijs gesteld. Melding via een mail naar mura@wgs.nl heeft de voorkeur. Daarnaast kunt u op werkdagen tussen 10.00 uur en 12.00 uur uw melding telefonisch doorgeven via het nummer  0522 461046 

Hoe ziet een muskusrat er uit?

De muskusrat wordt vaak met andere knaagdieren verward. Vooral met de woelrat, bruine rat en beverrat. Een duidelijk signalement van de muskusrat kan daarom geen kwaad. Een volwassen muskusrat meet - met staart - ruim een halve meter. Hij is dus een stuk groter dan de woelrat en de bruine rat. Maar het opvallendste verschijnsel zit in zijn staart. Die is niet alleen bijna even lang als hijzelf, maar bovendien aan de zijkant afgeplat. Net een palingstaart. Geen ander zoogdier in Nederland heeft zo'n staart. De muskusrat heeft een stompe kop met kleine, nauwelijks zichtbare oren. De pels kan variëren van roodbruin tot donkerbruin, maar bijna zwarte exemplaren komen ook voor. De buik is grijs tot vaalwit. Opvallend zijn de korte poten waarop het dier zich voortbeweegt. De achterpoten zijn overigens bijna driemaal zo groot als de voorpoten.

Hoe herken ik een beverrat?

Een beverrat weegt ongeveer tien kilo en kan - van kop tot staart - wel honderd centimeter lang zijn. Anders dan de muskusrat, heeft de beverrat een ronde staart die van dik naar dun loopt. Verder is hij te herkennen aan zijn grote, oranje voortanden. Tussen zijn tenen heeft hij zwemvliezen. Beverratten kom je overdag bijna niet tegen, evenmin als muskusratten. Ze leven met name 's nachts.

Bestrijding: een vak apart

De schade die het leger muskusratten en beverratten op heel veel plaatsen kan veroorzaken en de bedreiging voor onze waterkeringen zijn aanleiding geweest om de beestjes officieel tot ongewenste vreemdeling te verklaren. En er is actie ondernomen om de aantallen en de activiteiten van de ratten terug te dringen. In Drenthe en Overijssel gebeurt dat onder verantwoordelijkheid van de waterschappen Groot Salland, Regge en Dinkel, Reest en Wieden, Velt en Vecht, Hunze en Aa's en Noorderzijlvest. De waterschappen hebben hiervoor muskusrattenbestrijders in dienst. Het vangen - en vooral het opsporen - van muskusratten is een vak apart, dat een bijzondere ervaring en techniek vereist. De bestrijders zijn goed thuis in de water- en natuurwereld. Op die manier kunnen ze de muskusrat op zijn eigen terrein de pas afsnijden.

Het vangen van beverratten en muskusratten gebeurt met de grootste zorgvuldigheid. De vangmiddelen worden steeds aangepast aan de situatie. Dit is nodig om te voorkomen dat andere dieren, zoals bijvoorbeeld vissen, bruine ratten en woelmuizen worden gevangen. Op landelijk niveau wordt steeds gezocht naar manieren om de vangmiddelen te verfijnen, zodat deze dieren niet worden gevangen.

Beverratten worden levend gevangen. Om te zorgen dat een beverrat niet onnodig lang in een kooi zit opgesloten, controleren de bestrijders de kooien dagelijks. In het weekend worden de kooien zelfs helemaal gesloten.