Het landschap

Het huidige landschap is gevormd door de erosieve en sedimentaire werking van water en wind, maar ook van landijs. De stuwwallen in het oosten van het beheersgebied (Sallandse Heuvelrug) zijn door de opstuwende werking van gletsjers in de voorlaatste ijstijd ontstaan. In deze periode zijn o.m. zwerfstenen, keileemlagen en (in ijsmeren) afwisselende laagjes klei en zand afgezet. Na de ijstijd werden door het smeltwater diepe geulen in de stuwwallen uitgeslepen en zijn uitgestrekte zwakhellende vlakten gevormd. In de laatste ijstijd bereikte het landijs Nederland niet. In deze periode was Nederland grotendeels een onbegroeide poolwoestijn, waar het fijne sediment door de wind werd verstoven. In het oostelijk deel van het beheersgebied zijn grote gebieden bedekt met een deklaag van fijn zand en leem. Lokaal zijn zandduinen gevormd. Met het warmer worden van het klimaat na afloop van de laatste koude periode (circa 10.000 jaar geleden) kon de vegetatie haar opmars in Nederland inzetten. Er ontstonden uitgestrekte bossen en in de natte gebieden moerassen, die op sommige plaatsen in hoogveen overgingen.